182.

دو ماه و بیست روز است که نیامده م اینجا، که ننوشته م، نه اینکه دلم تنگ نشده باشد که شد، نه اینکه هوس نوشتن دیوانه م نکرده باشد که کرد، کارهایم خیلی زیاد بود و اینترنتمان را هم قطع کرده اند، یعنی دیگر همان 80مگابایت از ظهر تا عصر را هم دیگر نداریم...

.

همه چیز امن و امان است، این میان یک دوست را فرستادیم آن ور آب و تقریبا هر پنجشنبه را با فرانک سوشی و استیک و خوشمزه جات خوردیم و یک مسافرت دو نفری هم رفتیم و با کلی چالش جدید دست و پنجه نرم کردیم و اداره ی جدید هم بالا و پایین دارد و اذیت های خودش را...

.

.

.

پ.ن: آقای قلندر یا حالا هرکی، ممنون از توجه شما و پیغام خصوصیتان، هرچند که با اسم مستعار نوشتی