حرف های درِ گوشی
پنجشنبه برایم درس بزرگی داشت
امیدوارم دردش حالا حالاها خوب نشود تا شاید دیرتر یادم برود
یادم بماند که اول خودم
دوم خودم
سوم هم اتفاقا خودم!
.
موهایم را دوباره زدم
اینبار کوتاهتر از هربار و همیشه
شبیه پسر بچه ها شده ام!
خودم راضیم! او هم در ظاهر پسندیده...
.
یکماه دیگر مداوم کلاس دارم. بعد از آن میچسبم دوباره به ورزش
اینهمه رخوت و دلمردگی و بغض های گاه و بیگاه همه ش از کم تحرکی است
اینهمه انرژی های تخلیه نشده میشود درد و غصه و ناراحتی
میشود یک عاصی بداخلاق و بهانه گیر
میشود پر. یود نامنظم و دردناک و طولانی...
میشود اضافه وزن و تنفر از آنچه شده م
.
جمعه ی بسیار باکیفیتی را بعد از مدتها تجربه کردیم.
از آن زمانها که فقط خودمانیم و خودمان
دونفری...
فارغ از تمام دنیا خودمان بودیم و خودمان
.
.
.
برچسب:
نویسنده: یلدا اسدیان